دکتر ستوده در این پژوهش با ارائه متدولوژی کاملاً بومی، موفق شده است به جای استفاده از فرآیندهای پرهزینه رایج مانند مایعات یونی، از فناوری نانوحبابهای آب و مغناطیسیسازی آنها برای استخراج این ترکیب بهره گیرد؛ روشی که علاوه بر کاهش چشمگیر هزینههای فرآیند، میتواند زمینهساز توسعه نسل جدیدی از فناوریهای ایرانی در صنایع راهبردی باشد.
این فناوری، ظرفیت آن را دارد که ارزش افزوده قابل توجهی برای صنعت نفت کشور ایجاد کرده و مسیر تولید داخلی این ماده استراتژیک را هموار سازد. همچنین با توجه به کاربردهای گسترده نفتنیک اسید در صنایع مختلف و بازار رو به رشد جهانی آن، این دستاورد میتواند زمینه صادرات دانش فنی و توسعه فناوری ایرانی در بازارهای بینالمللی را نیز فراهم کند.
اهمیت این پژوهش زمانی دوچندان میشود که نتایج آن پس از داوری علمی، در مجله بین المللی پیشرفت های مهندسی شیمی (Q1) انتشارات الزویر کشور هلند منتشر شده است؛ موفقیتی که نشاندهنده پذیرش علمی این دستاورد در سطح بینالمللی و ظرفیت بالای پژوهشگران ایرانی در ارائه فناوریهای نوین برای صنعت انرژی جهان است./
